"Yağmur Sonrası.."'

Fark Etmeli İnsan / Can Yücel

Mon, 09 Mar 2009 11:54:00 +0200

Farkında Olmalı İnsan...
Kendisinin, Hayatın Olayların, Gidişatın Farkında Olmalı.
Farkı Farketmeli, Farkettiğini De Fark Ettirmemeli Bazen...

Bir Damlacık Sudan Nasıl Yaratıldığını
Farketmeli.
Anne Karnına Sığarken Dünyaya Neden Sığmadığını
Ve En Sonunda Bir Metre Karelik Yere Nasıl Sığmak Zorunda Kalacağını
Farketmeli.
Şu Çok Geniş Görünen Dünyanın, Ahirete Nispetle Anne Karnı Gibi Olduğunu
Farketmeli.
Henüz Bebekken 'Dünya Benim!' Dercesine Avuçlarının Sımsıkı Kapalı
Olduğunu, Ölürken De Aynı Avuçların 'Her Şeyi Bırakıp Gidiyorum
İşte!' Dercesine Apaçık Kaldığını
Farketmeli.
Ve Kefenin Cebinin Bulunmadığını Farketmeli.
Baskın Yeteneğini
Farketmeli Sonra.
Azraillin Her An Sürpriz Yapabileceğini,
Nasıl Yaşarsa Öyle Öleceğini
Farketmeli İnsan.
Ve Ölmeden Evvel Ölebilmeli.
Hayvanların Yolda Kaldırımda Çöplükte,
Ama Kendi.. ( devamı )

Anlar

Sat, 21 Feb 2009 11:34:00 +0200

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,
ikincisinde daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar.
Çok az şeyi ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim,
seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,
daha çok dağa tırmanır,
daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim bir çok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya,
Daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu
hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve
verimli kılan insanlardan olurdum.
Farkında mısınız bilmem, yaşam budur zaten.
Anlar, sadece anlar, siz de "an"ı yaşayın.
Hiçbir yere, yanına; termometre, su, şemsiye ve
paraşüt almadan gitmeyen insanlardanım ben.
Yeniden başlayabilseydim,
ilkbaharda, papuçlarımı atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayakla.
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,
çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer...
Ama işte, 85'imdeyim ve biliyorum...
Ölüyorum...

Jorge Luis Borges

.. ( devamı )

Kal Biraz Daha

Sat, 21 Feb 2009 11:07:00 +0200

Kaç mavi yasak yaşadık seninle,
kaç deli gece...
Düşünse, dolunay bile utanır,
yıldızlar çıldırır, ağlar erguvanlar.
Ben, seni işte öyle bir gecede sevdim, hesapsız.
Ve düşlerim...
Düşlerim sınırsızdı alabildiğine
Duygularım sabırsız.
Bir çocuk kadar günahsız.
Sahi, sen de sevebilir misin beni
seni sevdiğim kadar,
dokunabilir misin yüreğime?
Bak, orada sen varsın.

Sensizlikle Tanıştım

Thu, 15 Jan 2009 10:58:00 +0200

Ağlamıyorum bakıp da aldanma halime
İçmiyorum da eskisi gibi
Gözyaşı da değil yüzümü allak bullak eden
Sensizlikle tanıştım
Sensizliği öğreniyorum
Sensizliğe isyan etmeyi,
Sensizlikle yaşamayı,
Ağlamıyorum bakıp da halime aldanma
Ben seninle vedalaşmaya çalışıyorum

DeLiMaVi
.. ( devamı )

İyi ki Varsın ..

Wed, 14 Jan 2009 09:27:00 +0200

Her şeyde biraz sen varsın?

Dinlediğim şarkıların mırıldandığım,en sevdiğim kısmında,

İçtiğim sigaranın dumanında bile...

Her nefeste gözlerini düşünmek gibi seni sevmenin adı...

Gökyüzünün maviliğine hapsetmişim seni hiç çıkma dercesine

Gece yıldızlara yazmak istedim adını,

Ay ışığının yüzüme yansıyan tarafında hep sen oldun,

Yağmur yağıyor bak ...

İlk defa ürkmedim yağmurun sesinden,

Bir Dosta İhtiyacım Var..

Wed, 24 Dec 2008 13:02:00 +0200

Bir garip şair der ki

Ömrümün Son baharında

Bir dosta ihtiyacım var , sadece omzunda ağlasam

Ve bana nedenini hiç sormasa.
Öylece buluşup ayrılsak.
Sonra ne ben ona gitsem , ne o beni arasa.

Paylaşılmış en güzel şey olsa bu yaşanmış acı an, ayrılıkla beraber.
Ve biz hep dost kalsak her şeye rağmen yine ihtiyacımız olduğunda

sorgusuz, sualsiz aynı yerde, aynı saatte ellerimiz buluşsa
.. ( devamı )

Yanımda Olmasanda Varlığını Bilmek Güzel..

Wed, 24 Dec 2008 12:22:00 +0200

Yalnızlığa dayanırım da, bir başınalığa asla,
Yaşlanmak hoş değil, duvarlara baka baka
Bir dost göz arayışıyla,
Saat tıkırtısıyla....
Korkmam geçinip gideriz biz mutlulukla,
Ama;
''Günün aydın, akşamın iyi olsun'' diyen biri olmalı.
Bir telefon çalmalı ara sıra da olsa kulağımda.
Yoksa , zor değil, hiç zor değil,

Gitme yada Git

Wed, 29 Oct 2008 09:58:00 +0200

Bir duygunun esiri aklım, sadece delicesine yaşamak var seni seninle. Özgürlüğün pençesinde kıvranırken düşüncelerim hep sen varsın düşüncelerimde. Sen, gözlerimdeki hayal, bakışlarımdaki tutarsızlık, sen gecem, sen gündüzüm gibisin. Bir yolun başındaki kararsızlığımsın. Başlamak istediğim ama bir o kadar korktuğum bir yol. Seni istiyorum geceler boyu karşımda, korkmadan dokunmak sana. İçimdeki yangınların ötesinde sarılmak hiç bırakmamacasına.
GİT...
Git artık sen bana çok gibisin. Kahvemin kokusuna sinme, aynada seni görmek istemiyorum. Sesini de al git başımdan. Gecelerde seni istemiyorum.
Yok, hayır GİTME...
Gidersen yıkılır bu gönül. Seni ister, sarhoş bir eda ile bakarken başkalarına. Yok, GİTME. Her şey senin olsun, sen bende kal lütfen. Beni bırakırsan paramparça olur dünyam. Kurduğum sırça köşk yıkılır hayallerimle birlikte.
Ama hayır GİT.
Git ki sana alışmışlığım son bulsun. Artık kokunu burnumda hissetmek ve bununla yaşamak istemiyorum. Aldığım havaya seni sığdırmak, yediğim ekmeğe sen gibi bakmak istemiyorum. Al anılarını da çek git benden.
GİTME…
Gitme gidersen yok bedenim, ben yokum. Canımda can gibisin. Senin gitmen
benim yok olmam demek. GİTME bedeli neyse ben yine öderim.

.. ( devamı )

Duygu'ya Teşekkürler..

Fri, 10 Oct 2008 10:47:00 +0300

Geçmez oldu burda sensiz zaman,
Gönlümde yaşıyor güzel hatıran,
Ziyan olup gitsemde uğrunda her an,
Aldatmak geçmedi bir gün aklımdan,

Gençliğim bir çırpıda elden gitsede,
Saçlarıma yılların akı düşsede,
Sensizlik beni yakıp küle çevirsede,
Unutmak geçmedi,bir gün aklımdan,

Acılarımla,sana son kez selam yolladım.
Perişan halimi senden,gizledim,sakladım.
Son nefesimi,duyamadım,adını haykırdım.
Yaşam

ak geçmedi sensiz aklımdan,
Unutmadım,unutamadım seni,

....hiçbir zaman....

Duygu'ya Teşekkürler.... ( devamı )

Gizli Kent'ten..

Tue, 02 Sep 2008 17:15:00 +0300

Kime dair yalanlar biriktirdim etimin en kuytusunda? Cevabı bilsen de konuşma.
Kazançlı bir öğlen uykusuna niyetliydi şehir
Dişi kuleler biriktirmişti koyuluğunda sesinin
Dumanlı soluklar üzerine nutuk atmaktan zevk alıyordu o esnada şiirler
Yazılan her satır ölüme meydan okumaktı ahmak retorik kitaplarına göre
Kutsal bir inançsızlık örneğiydi adın
Sen bu şehrin yazgısına iliştirilmiş üvey bir gölge eskiziydin
İkiz bacak aralarından kolye yapacak kadar becerikli bir katildin
Belki de şehrin en muazzam sokağına sığınan kıvrımlı bir günah meleğiydin
Seninle ilgili her sıfat yalancı şahitti omzunda büyüyen mor dövmeye
Kirli bir pas tadı taşıyan kadınlar hediyeler alırdı siyah tül tenine
Hayali kolaya kaçan bir iz taşırdın yüzünün sol kıyısında
Boz yeleli bir yalnızlık takardın boynuna
Şehrin bekleme salonunda edilmiş en büyük küfürdü adın
Sevgilim takriben yarım hikâye önce emanet ettim cenazeni dört nala koşan atların sesine
Üzülme.

* Basit bir günün karmaşaya meyilli kaltaklığında konaklıyordum; sen bakışındaki intiharlarla konuk olmuştun tenime. Haber verememiştik gazetelerin renkli yalnızlık köşelerine; yok yere harcanıp gitmişti el ele tutuşmamız. Biz seninle katli vacip bir hikâyede buluşmalıyız.*.. ( devamı )